deutsch  english    

Column Taco Veldstra: Digitalisering

 

Natuurlijk is de digitalisering niet meer tegen te houden. Wie niet leert met een computer om te gaan, wordt buiten de maatschappij gestoten als een analfabeet. Maar is de vergaande digitalisering een goede ontwikkeling voor ons geestelijk en lichamelijk welzijn? De meeste kantoorbanen vergen een langdurig kijken op een scherm. We kijken in een lamp die permanent brandt. Dit is funest voor ons welzijn.  

DE DIGITALISERING IN WERK EN ONDERWIJS

VOORDELEN

1: Laat ik als eerste de email noemen. Ik moet bekennen dat ik liever een brief schrijf in alle rust. Maar nu kunnen we snel met elkaar communiceren en binnen no time een bericht terug ontvangen. Met een briefwisseling, hoe mooi ook kost dat veel tijd.

2: Begin jaren tachtig schreef ik een wetenschappelijke scriptie over migraine en hoofdpijn. Ik moest daarvoor naar de Universitaire bibliotheek, waar diep in de spelonken ik de benodigde boeken en documentatie moest opduiken. Tegenwoordig zou ik direct naar de zoekmachines zijn gegaan. Het zou me veel tijd bespaard hebben. Maar het was altijd een genoegen om samen met de beheerders, precies de juiste informatie op te zoeken. Belangrijk was de communicatie.  Nu krijg ik zoveel virtuele informatie, dat een zekere verwarring mij overvalt. 

NADELEN

1: Alles moet tegenwoordig snel en efficiënt. In het onderwijs heb je tegenwoordig iPad- en Steve Jobs scholen. Die worden kritiekloos opgericht zonder onderzoek wat het met de hersenen en de gezondheid van de kinderen doet.

2: Wetenschappelijke publicaties hebben aangetoond dat langdurig internet en beeldscherm gebruik aandacht- en concentratieproblemen teweeg brengt. Alsmede stressverschijnselen, geheugenproblemen en slapeloosheid veroorzaakt. Jeugdpsychiater en geheugen onderzoeker Manfred Spitzer stelt dat hoe meer we werken met een computer, des te meer ons geheugen wordt aangetast. Hij heeft het zelfs over dementeren op jongere leeftijd.

Maurice de Hond, de man die nog nooit een peiling goed heeft voorspelt, doet het af als flauwekul. Het tijdschrift ‘Harvard Business’ stelt dat het ons steeds meer moeite kost om een langere tekst te  leren. Internet lijkt het vermogen tot concentratie en contemplatie aan te tasten.

PERSOONLIJKE ERVARING

Ik testte mezelf met een avondje televisie kijken.

1: Random bekeek ik alle programma’s die me interesseerden. 2: Ik keek in de gids en zocht een programma op dat mijn interesse had. Ik wist me bijna niets te herinneren van de random t.v. avond, terwijl ik van dat ene programma nog alles wist.

De vergelijking kun je maken met een avond surfen op internet of een onderwerp doorwrocht  te analyseren. Je zult tot dezelfde conclusie komen.

BOEKEN

Vroeger kon ik me gemakkelijk verdiepen in een kloek boek bijvoorbeeld van Proust  met ‘A la recherche du temps perdu’ of Thomas Mann met  ‘De Toverberg’. Beide boeken gaan over relatieve schier eindeloze tijd. Die zo langzaam gaat dat ze de chronische tijd transcendeert en zelfs lijkt stil te staan in het NU. Geen verleden, geen toekomst alleen de wonderlijke grensoverschrijdende tijdloze tijd die vroeger werd aangeduid als Kairos. Vroeger kon ik de concentratie voor zulke boeken opbrengen maar nu niet meer. Ik mis er de concentratie voor en wordt ongeduldig.

TACOYO

Tacoyo is wanneer je volledig opgaat in het bewegen, de ontspanning en de muziek; een voorbeeld van Kairos. De chronische tijd wordt overschreden en de docent, de beweging en ontspanningsoefeningen zorgen ervoor dat je de relativiteit van tijd, Kairos ondergaat. Dit is de essentie van Tacoyo het transcenderen van tijd! Het compenseert de digitale tijd, het geeft je de rust weer terug die het  langdurige hectische computergebruik compenseert en misschien vind je weer de tijd om je in Proust te verdiepen.

Ik stop met schrijven want ik zit langer dan nodig achter mijn computer. Het wordt tijd voor de Toverberg!

Inspiratie: Kairos  Joke J. Hermsen

Terug naar het nieuwsoverzicht

 

Deze pagina is gepubliceerd op: 2017 maart 09

NAAR BOVEN